2009-2014

Liefste #NMBS, het treurige verhaal van een pendelaar die 10 dagen niet mocht pendelen.

En dan gebeurt het… Hoe erg het ook is maar we MOETEN nu eenmaal ons verlof opnemen en dan komen er onvermijdelijk een aantal dagen waarop je de trein niet kunt nemen. Geloof het of niet, maar ik heb gewoon 10 dagen de NMBS moeten missen en het was keihard voor me! 😦

Om de pijn wat te verzachten en omdat ik al mijn NMBS-vriendjes niet helemaal in de steek wou laten, maakte ik de volgende belofte op twitter:

Wat de NMBS er van dacht? Wel, die waren zo hard geschrokken van mijn verlof dat de trein 2 seconden na de tweet spontaan stilstond midden in de velden tussen Diksmuide en Veurne. Echt waar! En dat vond ik zo lief!

Alleen jammer dat het maankijken niet zo vlot liep als gedacht… :-/

Ik wou er een vliegende start van maken, dus dezelfde avond nog stond mijn eerste maansessie op het menu. Alleen liep het al direct grandioos in de soep:

Ah ja, dat kan gebeuren toch? Niet getreurd, de volgende nacht is er een nieuwe kans om de maan te zien en aan mijn liefste NMBS te denken toch?

Nou ja, niet dus! Alsof het in de sterren stond geschreven (mooie woordspeling, niet? 😉 ) staken (nog zo’n woordspeling dit!) de eerste technische problemen de kop op. Geen idee of het te maken had met een lokale sneeuwbui, teveel wind of blaadjes op het venster, maar dit onheilspellend bericht verscheen op twitter:

Hoe kon ik nu vermoeden dat dit de start was van iets wat de grootste rampweek in de hele maankijkgeschiedenis moet geweest zijn?

Diezelfde avond nog was het alweer raak: geen problemen met deuren die niet open willen, geen onverwachte vertraging en zelfs geen spontane staking bij de Waalse collega’s… Alleen die verdomde spoorwijziging waardoor mijn raampje niet meer keek in de richting van de maan. Daar sta je dan mooi te blinken!

En zoals te verwachten bleef het daar niet bij: een schaap op het spoor in De Panne zorgt nu eenmaal voor een urenlange vertraging in het station van Antwerpen… De rest van de nacht was het dus goed raak: alles in de knoei door gevolgsvertragingen!

Ah, dat hebben we dan ook weer gehad zeker? En daarbij: als je zo’n chaos weet te overleven, dan kan het alleen maar verbeteren toch?

Nope, niet dus… Net wanneer je denkt dat alles eindelijk op zijn pootjes zal vallen, hebben we onze vuilbakzakbroeders die van zich laten horen: ja hoor, de tweede grootste hobby van NMBS (na het afschaffen van treinen) slaat ook toe bij het maankijkersteam: een onaangekondigde staking!

Oh juist ja, stakingen houden we altijd netjes zo dat ze de mensen 2 dagen kunnen pesten. Dus…

Goed, dan hebben we nu alles wel gehad zeker? Stakingen, technische problemen, gevolgsvertragingen… Tijd om écht aan het werk te gaan! Hahahaha! Sorry, ik krijg er de slappe lach van want deze had toch niemand zien afkomen zeker? Grmbl…

En dat is het punt waarop je alle hoop opgeeft, je legt je er gewoon bij neer. Terecht, zo blijkt. De dag er op was het namelijk opnieuw van dat en kon je daar bovenop nog eens kennismaken met de fantastische communicatie van de maankijkers-clubje-ongeregeld *zucht*.

OK, ik kan me nu toch niets meer inbeelden wat nog fout kan lopen? Als er nu nog iets gebeurd, dan vallen we in herhaling… Of niet soms?

Diezelfde avond kroop ik huilend in bed, dit heeft mijn liefste NMBS toch echt niet verdiend. Ik was razend en voelde de onmacht die me helemaal verstikte. Toch was ik vastbesloten: morgen, liefste NMBS, morgen wordt het ONZE dag. Wij gaan de maan zien! Wij gaan samen aan elkaar denken! Dat *droogt zijn tranen* beloof ik je!

Ja, ik weet het, ik had beloofd dat we vandaag de maan zouden zien. Maar dit is overmacht en ga er nu niet moeilijk over doen of er volgt een nieuwe staking, begrepen?

Nu goed, gelukkig begrijpt de NMBS het zelf ook wel…

Diezelfde avond dan…

En ja hoor, de dag er op… Hé, het kan gebeuren! Een mens mag ook al eens feesten zeker? 😉

Maar hé, geen paniek: voor elk probleem bestaat er toch een oplossing? En ik heb heel goed opgelet want zo doet de NMBS het zelf ook elk jaar… Het MOET dus wel goed zijn, niet?

Liefste #nmbs,

ook bij ons zijn er fantastische mensen die met een grap de ellende verzachten. Dit komt van hen:
Dit YouTube-filmpje werd op bevel van SABAM overgezet naar een link.

Liefste #nmbs, ik had gehoopt om elke avond de maan te zien en aan je te denken, maar het liep niet helemaal zoals gepland. De maan heb ik niet gezien, maar ik garandeer je dat ik elke avond aan je heb gedacht. Net zoals jij de komende tijd weer aan mij zult denken terwijl ik een broeihete wagon opeengepakt zit of 2h in de gietende regen moet wachten op een trein die dan toch niet meer afkomt omdat er blaadjes op de sporen gevallen zijn. Ja toch? Je denkt toch aan me op dat moment?

Liefs,

Didier

Advertisements