[16/12/2007] Disneyland Resort Paris (7MB)

Once Upon A Dream
Voor we echt van start gaan, toch maar even terugblikken. Interessant voor de nieuwe bezoekers en leuke herinneringen voor de mensen die het hier al een paar jaar volgen.

2005, het jaar waar alles begon. Al jaaaaren wou ik naar Disneyland maar ik had nog nooit de kans gehad om te genieten van het park waar ik alleen van kon dromen. In 2005 tenslotte was het zover: we boekten onze eerste 4-daagse naar de meest magische plaats die je jezelf maar kunt inbeelden. Het werd een droom, lees het verslag hier zeker even door.
In 2006 kozen we er opnieuw voor om eind november te genieten van een fantastische uitstap: 4 dagen Disneyland in de kerstperiode. Deze keer gingen we iets minder gek doen en ruilden we NPBC in voor Santa Fé… althans voor het slapen, wat het eten betreft konden we het toch niet laten. Dit was ook het eerste jaar met mijn nieuw fototoestel. In 2005 had ik me zo geërgerd aan de foto’s dat ik al snel overschakelde naar een bridge en ik zowaar een heel nieuwe hobby ontdekte: fotografie. Het report vind je onder deze link.

In 2007 kon ik de hoop gaan opgeven om te genieten van een paar dagen zorgeloos pretparkplezier: niemand om mee te gaan, een huis gekocht en pas veranderd van werk… de kans om er nog zoiets bij te wringen werd wel heel klein.
Dat was echter buiten Heidi gerekend :-). Wie is Heidi? Wel, das een vriendin die ik al ken uit mijn jobstudententijd in Plopsaland. Niet alleen zijn we al die jaren blijven contact houden maar het toeval wil dat ze een paar tiental keer Disney-gekker is dan ik… Ja echt, geloof me: ik ben een poesie als je het vergelijkt met haar ;-). Heidi, proud member of a Dream Pass, kreeg dus een uitnodiging voor de pre-opening van Tower of Terror. Ben ik even een gelukzak dat haar ouders het niet zagen zitten om een dagje heen en weer te rijden en zij direct dacht aan mij :-). Woensdag mijn Stitch gaan afhalen die ze voor me meebracht van haar Halloweentrip naar Disneyland en diezelfde avond afgesproken om zondag samen voor een dagje terug te keren. Pas de volgende dag drong het eigenlijk écht tot me door: ik ga naar Disneyland!!

ToT uitnodiging pre-opening Dream Pass

Ik ga dus naar Disneyland… OK, het is maar één dag but who cares? Ik ga naar Disneyland en dat is nu toch wel even het allerbelangrijkste hoor! Bovendien kon ik mee met iemand die er dit jaar al evenveel naartoe geweest is als ik in mijn hele leven, ongetwijfeld zou ik wel het één ander nieuws leren kennen dus! En… ze heeft een Dream Pass met de bijhorende kortingen in de shops :-). Als kerstmuts op de taart (nieuwe uitdrukking?) zouden we in avant-première La Tour De La Terreur kunnen zien. Komaan zeg, een mens zou toch van minder gaan zweven?

là où les rêves deviennent réalité
All right, nu het echte werk voor jullie gaan afhaken omdat ik teveel babbel en te weinig zeg ;-).
Zondagmorgen héél vroeg in de ochtend (7h om precies te zijn) hadden we afgesproken aan de voordeur van haar appartement. Gelukkig was mijn garagist er in geslaagd om mijn vastgelopen achterrem op tijd te herstellen want anders viel dit uitstapje op de valreep toch nog in de soep. Om 7h stond ik dus aan de voordeur van Heidi. Direct vertrokken richting Parijs (voor de geïnteresseerden: via Duinkerke, Rijsel, Parijs) en van de hele weg geen millimeter file, wat een verschil met vorig jaar zeg! Zonder stoppen zijn we doorgereden tot aan het park. Tjah, wat wil je: twee freaks samen hou je niet zomaar tegen hé ;-). De laatste kilometers stonden we wel stomverbaasd te kijken: bleek er dus ellenlange file richting parking… gelukkig konden we met die Dream overal parkeren dus zijn we richting New York gereden. Snel even gebruik gemaakt van de toiletten daar en dan in vliegende vaart richting Disneyland Park om mijn ingangskaartje te kopen, dankjewel Heidi ;-). Wat een file trouwens voor die ticketverkoop, het beloofde echt wel superdruk te worden terwijl we net het omgekeerde verwacht hadden zo midden in de examens.

E.I.N.D.E.L.I.J.K binnen! We hadden toch wel eventjes moeten aanschuiven en het was al iets na 11h voor we aan de andere kant van de ingang stonden. Ondertussen had ik ook al ontdekt dat Heidi en geduld niet echt in een zin samenpassen. Tjah, volgend jaar zal alles beter zijn ;-).

In eerste instantie moesten we ons even zien bezig te houden, ToT ging immers maar open op het middaguur. We kozen er dus voor om Woody’s Roundup een bezoekje te brengen. Daar stonden zowel Woody als de Kerstman ons al op te wachten maar jammergenoeg ook een CM die wist te zeggen dat de wachttijd meer dan 45 minuten bedroeg… euhm… zo lang leek die wachtrij toch niet?

Tjah, dat hadden we er nu ook weer niet voor over dus gingen we op ons gemakje wat genieten van a-Disney-kind-of-day terwijl we afzakten naar Central Plaza voor Minnie’s Jolly Holidays.

Klaar voor de eerste fotoreeks? Mesdames et Messieurs, et vous les Enfants! Disneyland est heureux de vous presenté: Minnie’s Jolly Hollidays!










OK, DLRP is er weer in geslaagd: ik voel me helemaal Kerstmuts :-). Ik had me er al bij neergelegd dat het dit jaar niet meer zou lukken maar dan toch: Didier is bij deze officieel Kerstmuts :-).
Maar goed, het is ondertussen 12h gepasseerd wat wil zeggen dat ToT open is! Snel even langs Buzz Lightyear een fastpass gaan uithalen (drie kwartier wachtrij is ons allebei toch echt wel veel te lang om onze kostbare tijd mee te vullen) en dan op het gemak naar de Studio’s.


//
//

Wow, grote ogen… dit is mastodontisch! Hollywood Boulevard en de hele zone rond Tower of Terror maken dit park echt wel helemaal af. Sowieso ben ik nogal snel uitgekeken op Studio’s maar dit is echt wel iets anders: hiermee maakt Disney de Studio’s een stuk volwassener, deze trend mogen ze zeker verderzetten!


En dan… de reden in de eerste plaats om vandaag naar Parijs te gaan: Welcome to the Twilight Zone, Welcome to the Tower of Terror!









Waw, dit is fantastisch, dit is ongelooflijk, dit was zeker niet de laatste keer! 😉
Na de Rock ‘n’ Roller Coaster heeft Studio’s echt wel een waardige tweede attractie gekregen! We waren allebei verkocht, dat is zeker!

Ondertussen begonnen we alletwee scheel te zien van de honger en omdat Rock ‘n’ Roller Coaster starring Aerosmith dan toch plat ligt kiezen we er voor om eerst te gaan eten. Eerlijk gezegd moet ik toegeven dat ik nogal vastgeroest ben aan Restaurant En Coulisse dus liet ik Heidi beslissen waar we gingen eten, het ideale moment om haar ervaring hier te gebruiken :-). Het werd Backlot Express en alhoewel het me helemaal niet liet denken aan Disney viel de pizza toch wel goed mee. Gewoon nog even proberen wat meer kleingeld in de kassa te leggen ’s morgens, dat bespaart je heel wat problemen hoor ;-).

Na eten nog een poging om te gaan Rock ‘n’ Rollen maar de muziek bleek nog steeds uit… jammer, die attractie stond namelijk heel hoog op mijn verlanglijstje voor vandaag. Ah, gewoon eventjes rondwandelen, wat foto’s nemen voor MITA en eens kijken of Crush geen te lange wachtrij heeft dan maar hé.



Crush Coaster met 75 minuten wachtrij en Aerosmith die niet wil zingen… njah, niet echt veel meer te beleven dus in de Studio’s. Maar voor we terugkeerden naar Disneyland Park hebben we ons toch nog even in de Tower gewaagd… of wat had je gedacht ;-). Helemaal in de top heb ik geprobeerd foto’s te trekken (wat eigenlijk niet mag) maar laat ons zeggen dat het een klein beetje (helemaal) mislukt is… zucht.


Goed, genoeg Studio’s voor vandaag, tijd voor het echte Disneygevoel. Trouwens, het is fastpasstijd in Buzz dus snel daarheen!





Het is de derde keer dat ik in Disneyland ben, dus lijkt het me tijd om in mijn tripreport ook eens een kritische noot te plaatsen. Het resort is niet perfect, dus hoef ik het helemaal niet zo voor te stellen. Wat me vooral opviel is de belabberde toestand van de wachtrij van Buzz. Deze attractie was bij mijn vorig bezoekje in november 2006 gloednieuw en fantastisch aangekleed, dit jaar zag de wachtrij er op bepaalde plaatsen al helemaal versleten en vuil uit. Ik herinner me bij mijn eerste bezoek in november 2005 zeer goed hoe ik opkeek naar het onderhouden uitzicht, laat ons hopen dat ze dat niet vergeten en hier snel even naar omkijken… Op de derde foto zie je een mooi voorbeeld waarover ik het heb: zo’n slijtage zou toch echt niet mogen na één jaar? En als die er is, dan zou die snel moeten hersteld worden. Maar goed, terug de magie binnen! De score (163200) van Buzz is die van Heidi… ik was niet snel genoeg om die van mij op foto te krijgen, L3 is blijkbaar mijn resultaat ;-). Tjah, jullie hoeven niet te weten dat ik 20.000 punten minder had dan zij, toch? Maar eerlijk is het niet hé: zij gaat drie keer op een jaar, ik drie keer in mijn leven ;-).



Terwijl we dan toch in Discoveryland waren, hebben we er van geprofiteerd om fastpasstickets te halen bij Star Tours. Vorig jaar heb ik die overgeslagen omdat Sofie niet echt veel zin had in deze attractie maar persoonlijk doe ik hem wel graag eens, bovendien stond die op het verlanglijstje van Heidi waardoor we allebei tevreden waren.

Met de fastpass in de achterzak gingen we vervolgens wat Kerstsfeer opsnuiven in Belle’s Kerstdorpje. Zoals elk jaar weer reuzemooi en de ideale plaats om een nieuwe Kerstmuts te kopen… met Mickey-oortjes. Neenee, ikke niet, Heidi wel ;-). Oh ja, Old Mill draait nog steeds niet, in tegenstelling tot de roddels.
Van daaruit liepen we door naar Le Pays des Contes de Fées, een attractie die bij mijn vorige bezoeken altijd gesloten was en die ik wel eens in het echt wou zien. Casey Jr. hebben we niet meegenomen, die hou ik voor een volgend bezoekje… je kent me: altijd een reden houden om terug te keren ;-).










Tijd voor wat shopping. Via Alladin zijn we naar Main Street gegaan en daar ging Heidi op zoektocht naar (nah, niet verklappen) en ik op zoektocht naar kerstbollen voor mijn kerstboom volgend jaar. Die zou ik nu nog niet kopen maar wel straks in Village, dan hoef ik er niet de hele tijd mee rond te zeulen.




Oeps, gaat de tijd snel zeg! We mogen ons al weer haasten richting Star Tours met onze fastpasstickets! Zucht, R.E.X. leert het blijkbaar nooit… waar haalde die zijn vliegbewijs eigenlijk?!?


Gelukkig zijn we dan toch nog veilig geland en konden we ons klaarmaken voor Once Upon A Dream. Geen foto’s jammergenoeg, er stonden net iets teveel snotneuzen voor mijn lens om er iets goeds van te maken… ahja, dan hebben we maar gewoon genoten hé.



//
//

Tussen Once Upon A Dream en La Bougillumination Enchantée hebben we wat gaan eten in Café Hyperion. Bleek net op dat ogenblik Le Roi Lion zijn voorstelling te starten. Niet onze bedoeling maar blijkbaar hadden we hard genoeg gehoopt :-). Het is en blijft toch echt wel één van de beste voorstellingen in het park.

Het is zover: tijd voor het hoogtepunt van de dag! Geniet mee van een lange fotoreeks van La Bougillumination Enchantée!



















Zucht, het einde van de dag nadert alweer… om af te sluiten nog wat sfeerfoto’s. De rest van de avond hebben we genoten van Disney-Kerst-in-het-donker en hebben we ons gewarmd in Casey’s Corner. Daarna naar Fantillusion (foto’s genoeg in mijn tripreport van vorig jaar) en na sluiting dan richting Village om te shoppen. Vreemd genoeg waren er daar minder kerstbollen te vinden dan in het park dus bleef de aankoop nogal bescheiden. Nu ja, mijn verlanglijstje ligt klaar en Heidi gaat begin volgend jaar opnieuw met haar ouders ;-).



Nog snel even wat foto’s van Hotel New-York aan de binnenkant. We hebben er amper een paar minuten binnen gelopen maar we wisten allebei genoeg: helemaal niet onze smaak. Geef mij persoonlijk dan maar Newport Bay Club, stukken gezelliger!



Rond half twee ’s nachts was ik terug thuis en ’s morgens om 7h ging die wekker weer… Ach, ik ben Kerstmuts dus kan ik er wel tegen ;-).

Nog snel even de aankopen op een rij in de foto’s hieronder en voor de geïnteresseerden wat cijfertjes: 3h10 rijden, 46.39l getankt, 48.71EUR aan de pomp en een verbruik van 6.7l/100km. Op DLRPfans.be is er een thread hierover en blijkbaar hebben nogal wat mensen hier interesse in… vandaar snel even opgenomen in mijn tripreport :-).


Zo’n dag gaat altijd veel te snel maar ik moet toegeven dat het mijn beste trip tot nu toe was, zelfs al duurde die maar één dag en was het razend druk in het park. Heidi: nog een keer merci voor de uitnodiging, ’t was een fantastische dag!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s