[21/11/2006 > 24/11/2006] Disneyland Resort Parijs (26MB)

Mesdames et Messieurs, et vous les Enfants!
Een jaar duurt veel te lang! Maar uiteindelijk is het dan toch eind november geworden. Tijd dus voor een portie Disneyland Resort Paris. Na vorig jaar wisten we dat dit ongetwijfeld weer het hoogtepunt van het jaar zou worden… en dat was het ook! Of wat had je gedacht? 🙂

dinsdag 21 november 2006
’s Morgens vroeg uit de veren want na onze vorige keer wisten we uiteraard dat je gerust vroeg kunt inchecken om zo snel mogelijk te kunnen genieten van de magie van het park. Nog een laatste check van de valies, uiteraard samen met Donald want die gaat voor 4 dagen terug naar zijn geboorteplaats mee.

En dan de auto in op weg naar de meest magische plaats die je je maar kan inbeelden!

Maar wat een ellende toch! We gingen van de ene file in de andere… In al die ene keren dat we al naar Disneyland zijn geweest, waren we nog nooit zo lang onderweg en heb ik nog nooit zoveel brandstof verreden. Pas voorbij de eerste péage ging het weer wat vlotter maar ondertussen waren we wel al een paar uur kwijt terwijl we eigenlijk in minder dan twee uur en half ter plaatse hadden moeten zijn. Volgende keer letten we dus beter op dat we niet meer vertrekken in het spitsuur!
Maar goed, uiteindelijk liep alles dan toch vlot en binnen de kortste (nou ja) keren doken de Mickey-bordjes op en iedereen die ooit in Disneyland was, weet dat we er dan bijna zijn!

Op het laatste stukje “Disney”-autostrade namen we een afslag eerder en zo zagen we ook eens een andere kant van het Park: we passeerden onder andere Golf Disneyland en een aantal geselecteerde hotels. Mooie streek en eigenlijk merk je zelfs hier meer Disney- dan Frankrijksfeer hoor. Maar goed, geen geselecteerd hotel voor ons, wel Santa Fe!

We kozen inderdaad niet voor een luxeverblijf in Newport Bay Club dit jaar, puur uit financiele overwegingen eigenlijk. Het prijsverschil is toch wel fenomenaal en uiteindelijk is het toch maar om te slapen hé. Je avondmaal kan je gerust eten in NPBC als je dat wilt.
Maar goed, genoeg gepraat! Tijd om in te checken en de kamers te verkennen!

Zoals je kunt zien: niet zoveel verschil met NPBC, ietsje kleiner in de breedte, ietsje kleiner in de diepte, maar qua indeling zowat hetzelfde. De sfeer is uiteraard niet dat van een cruiseschip maar in dit geval dat van het Zuidwesten van Amerika. Anders, maar niet slecht!
Net zoals vorig jaar konden we trouwens weer direct onze kamer op en anders dan vorig jaar heb je in dit hotel wél parkeerplaats op een paar stappen afstand van je kamerdeur. Gemakkelijk dus! Uiteraard zijn het niet allemaal voordelen want anders zou de prijs niet lager liggen hé. Een nadeel? Wel, ’s winters is het koud en nat en Santa Fe bestaat uit allemaal verschillende gebouwtjes… erg leuk is het dus niet wanneer je snel nog even naar de winkel of naar het restaurant toe wilt. Maar goed, er valt mee te leven hoor!

Uitgepakt! Tickets in de aanslag en Donald terug thuis!

Omdat het ondertussen al middag was (jaaaah, we hadden echt wel héél veel file hoor!), kozen we er voor om gebruik te maken van de Formule Snack in de Rio Grande Bar van ons Hotel. Voor 9.95EUR/man krijg je een hoofdgerecht, een nagerecht en een drankje. Ruim voldoende dus om je buik te vullen!

De gang tussen Rio Grande en de receptie was trouwens enorm mooi!

Ondertussen werd het zo langzamerhand (lees: heel dringend) tijd om naar huis terug te keren… immers: mijn huis is waar mijn Mickey staat, toch? 🙂
Santa Fe zou 20 minuutjes wandelen zijn van Disney Village? Njah, als je het echt heel traag doet dan. Trouwens, de wandeling is echt heel aangenaam, er is dus geen enkele reden om hier tegenop te zien.

En dan is het eindelijk zover: via de achterzijde van Hotel New York zien we aan de andere kant van de plas datgene lonken waar we al 12 maanden naar verlangden: Disneyland!

Wat doet het deugd om weer thuis te zijn!
Disney Village laten we nog eventjes voor wat het is want in de verte lonkt het echte leven, toch?

Mesdames et Messieurs, et vous les Enfants! Bienvenue à Disneyland!

De eerste attractie? Durf je dat nog vragen?? Dan heb je overduidelijk het report van vorig jaar en het Efteling-tripreport niet gelezen want anders had je dat nu wel al geweten hoor!

Hoe kon je het raden? 😀

Vind je het trouwens een niet zo denderend weertje? Tjah, begin er dan maar al aan te wennen: er is alle dagen regen voorspeld! Maar ach, alsof zo’n kleinigheidje de pret kan verpesten?!?

Vanuit “It’s A Small World” trokken we richting Discoveryland want daar heb je de gloednieuwe Buzz Lightyear die op ons wachtte!

Wat een schitterende attractie zeg! Geen thrillride of ongelooflijke effecten maar een leuke ride met een fantastische aankleding en een verslavend doel: zoveel mogelijk energie verzamelen door te schieten op de juiste plaatsen. En maar punten verzamelen! Mijn record staat op 151.100, wie doet beter? 🙂

Ok, Buzz hebben we gehad, tijd nu voor die attractie dat we vorig jaar glad vergeten waren: Blanche Neige! Maar was ons dat een ontgoocheling zeg! Ik had al hier en daar gelezen dat het eigenlijk nogal griezelig was en ik kan het alleen maar bevestigen. Je kruipt in een karretje dat wegstuift met de snelheid van een Formule-1-wagen en je raast in een vliegende vaart van de ene Boze-Heks-scene naar de andere. Brrr, blij dat ik geen kind meer ben zeg! De attractie zit trouwens wel netjes in elkaar hoor, daar zeker geen slecht commentaar over!

Terwijl we dan toch in Fantasyland rondliepen, maakten we van de gelegenheid gebruik om eens via Belle’s Kerstdorpje te gaan kijken of Alice’s Curious Labyrinth dit jaar wél open zou zijn. Normaalgezien hadden we enkel Honey, I Shrunk The Audience en Studio Tram Tours dat gesloten zou moeten zijn, dus met een beetje geluk konden we deze keer het doolhof in.
En jawel hoor! Ondanks de nodige waarschuwingsborden, waagden we ons toch op pad.

Weet je, dit doolhof is best wel leuk hoor! Je kunt er amper in verdwalen en je ontdekt er in elk hoekje wel iets dat de moeite waard is. Jammergenoeg hadden we niet de tijd om er in te blijven ronddwalen want eenmaal aan de uitgang moesten we ons haasten richting Main Street, U.S.A. omdat de Christmas Parade al klaar stond om te vertrekken en dat mag je toch voor geen geld ter wereld missen hé?

Nee hoor, geen echte sneeuw, wel van die Disneytastische namaaksneeuw die er voor zorgt dat de sfeer weer helemaal te gek werd! Trouwens, voor de rest van de foto’s van de parade moeten jullie nog even wachten… bij deze was het genieten zonder fototoestel :-p.

//
//

Zo, onze eerste parade achter de rug en weer helemaal in Disney-sfeer. Wat doe je dan nu je toch in Main Street, U.S.A. bent? Winkelen natuurlijk! Alhoewel het niet meer onze eerste keer was, keken we toch opnieuw met open mond en vol bewondering naar de aankleding van de winkels, de schitterende luchters en het enorme aanbod aan artikelen… mijn nieuwe Visa-kaart zou nog goed van pas komen hier!

Geef toe, hier zou je met plezier een huwelijkslijst achterlaten, toch?

Na Main Street, U.S.A. liepen we nog eens richting het kasteel. Er zou daar immers ergens een draak verborgen zitten die we vorig jaar niet ontdekt hadden.

Ow ja, de draak hebben we gevonden hoor: je loopt gewoon het kasteel door en helemaal op het einde ga je linksaf, de trapjes naar beneden en heel stilletjes naar binnen sluipen dat je hem niet wakker maakt! Foto’s volgen nog, later in dit TR.

Bij het buitenkomen van de grot van de draak merkten we dat het al aardig donker begon te worden… de allerhoogste tijd dus om naar Central Plaza te trekken voor het (ongetwijfeld!) meest magische moment van de dag: The Enchanted Fairytale Ceremony en het mag gezegd worden: Tinkerbell overtrof opnieuw zichzelf, wat een schitterende verlichting! Meer dan 1 miljoen LEDs voor Main Street, U.S.A., meer dan 500m verlichting in de kerstboom en zomaar eventjes 1400m verlichting aan het kasteel (bron: dlrpfans.be)… je zou voor minder gaan dromen!

Geen Fantillusion voor ons op deze eerste dag… jammer, maar buiten het seizoen is de Buffalo Bill’s Wild West Show maar op bepaalde dagen te bekijken, dus hadden we op voorhand geboekt om er op onze eerste dag naartoe te gaan. Wel, het was de moeite waard om hier eens naartoe te komen! Een schitterende ambiance, zeker meer dan genoeg om te eten en een fantastische en interactieve show. Ik zou nu niet zeggen dat ik hem volgend jaar opnieuw zou doen, maar je moet hem zeker eens gezien hebben. Je krijgt trouwens een cowboyhoed er gratis bovenop 🙂

Na deze magische eerste Disneydag, besloten we nog even rond te wandelen in Disney village, nog wat te drinken in de Rio Grande Bar (onder begeleiding van schitterende live-muziek) en daarna onder de wol, dromen over Disney natuurlijk!

woensdag 22 november 2006
Brrr… om 7h30 ontbijten is wel héél vroeg hoor! Een beter uur konden we gisteravond jammergenoeg niet reserveren ofwel moesten we het doen om 10h en dan zouden we uiteraard een stuk minder lang in het park kunnen rondlopen wat onmogelijk de bedoeling kan zijn!
Vandaag hebben we voortbestemd voor Walt Disney Studios. Dus na ons vroeg ontbijt nog even rondgewandeld in Disney Village en dan op weg naar het park waar de opnames nooit stoppen!

Dit ontbijt was trouwens onze eerste echte kennismaking met het restaurant van Santa Fe. De naam is “La Cantina” en eigenlijk is die echt goed gekozen want veel meer dan een kantine hoef je er niet van te verwachten. Uiteraard is de vriendelijkheid reuze en ontbreken ook hier de nodige mussen niet :-), maar het gebouw is zo groot en vierkant dat zelfs de mooie thematisering en de kerstversiering er niet slagen om de sfeer van een schoolrefter aan de kant te duwen. Het mag gezegd zijn: dit valt op geen enkele manier te vergelijken met Newport Bay Club en we hebben dan ook direct beslist om elke avond in Cape Cod (het buffet van NPBC) te gaan eten in plaats van telkens naar La Cantina te komen.

Walt Disney Studios! Een totaal andere sfeer dan in Disneyland Park maar op zijn minst even interessant om eens te bezoeken!

En tjah, je kunt toch moeilijk een winkeltje passeren zonder binnengaan hé? 🙂

Nog een paar stappen verder en het was tijd om ondergedompeld te worden in de wereld van Disney STUDIO 1.

Vorig jaar heb ik me hier voor het eerst beginnen ergeren aan mijn fototoestel wat uiteindelijk de reden was om over te stappen naar mijn huidige Fujifilm Finepix S9500. Volgende foto’s zullen je wel snel duidelijk maken dat ik met dit nieuwe toestel helemaal geen reden meer heb om gefrustreerd te zijn!


Sjiek é? Jaloers? :-p 😉

Eenmaal uit STUDIO 1 kan je niet anders dan omhoog kijken naar “the big drop” Tower Of Terror… dit gebouw is REUZE! In de letterlijke zin van het woord want dit is écht wel hoog hoor!
Maar goed, eerst even een foto van het -voor mij althans- mooiste portret die ik ken gevolgd door een klassiekertje van onze voeten :-).


Kijk even goed naar deze laatste foto: zie je ergens een koepel staan? Ik ook niet! Maar amper 2 dagen later stonden er al 3 op het gebouw gemonteerd… die gasten zijn echt snel!

Zo, lang genoeg rondgekeken, tijd voor Animagique! De attractie waar je meegesleurd wordt in de wondere wereld van de Disney-personages en waar je zelf de kans krijgt om achteraf te leren tekenen, dubben, zingen, of noem maar op, samen met je favoriet Disneykarakter. Niet alleen leuk voor de kleintjes 😉


Daarna nog even naar Mickey zijn sneeuwscooter gaan kijken,

en even gaan testen of we nog steeds voldoende geschikt zijn om mee te spelen in een nieuwe scene van die film samen met onze beste vriend Vladimir

waarna we ons als de gesmeerde bliksem haastten richting Moteurs, Action! Stunt Show Spectacular voor een adembenemend staaltje rijvakmanschap. Alhoewel… zo rij ik toch elke keer de parking op wanneer ik aankom op het werk, niet? 🙂


Er zat trouwens een klein foutje in het ballet: net op het ogenblik dat er geswitched wordt tussen vooruit en achteruit rijden, mist de chauffeur van de “eerste” rode wagen zijn bocht en kan hij niet zomaar vlot achter de schermen verdwijnen. Wij kenden de truc uiteraard al, maar voor de nieuwkomers leek het me wel jammer. Nou ja, live houdt altijd risico’s in, het blijft een dikke duim voor deze mensen!

Herbie, wellicht de best bekende en meest geliefde stuntcar aller tijden, was ook weer van de partij. Alleen jammer dat hij net als vorig jaar weer de trap afreed en in twee delen uit elkaar viel… De arme stakkerd leert het blijkbaar nooit!


Don’t try this at home!


Fantastisch gewoon! Zeker zorgen dat je deze show gezien hebt. Je leert er enorm veel bij en het is zalig om die mensen bezig te zien.

Trouwens, zoals je op de laatste foto kan zien, heb je vanaf de tribune een enorm mooi zicht op de Tower Of Terror. Deze attractie wordt monsterachtig! Ik kan bijna niet wachten tot hij af is!

Nog een half uurtje tijd vooraleer de Cinema Parade begint… ruimschoots voldoende dus om twee keer te genieten van de beste rollercoaster uit beide parken!
Mesdames et Messieurs, et vous les Enfants! Disneyland vous presents:

En bij het buitenkomen van de Rock’n’Roller Coaster hadden we het grote geluk dat we net de start van de parade konden meemaken. Blijkbaar is de uitgang van RnRC vlak naast de eindhalte van de Cinema Parade. Een aanradertje om daar te staan: je hebt immers enorm veel ruimte om foto’s te maken en alle karakters blijven daar nog wat rondhangen om helemaal op het einde het publiek te kunnen bedanken.

Na de Cinema Parade hebben we de rest van de attracties bezocht en nadat we in En Coulisse Restaurant onze buik hadden gevuld, konden we nog even genieten van een liveband met kerstmuziek. Daarna keerden we terug naar Disneyland Park.

Over timing gesproken! Nog maar pas aangekomen in Main Street, U.S.A. en we merkten dat ze die aan het klaarstomen waren voor de Kerstparade. Nou, beter konden we het dus niet hebben: helemaal vooraan en maar foto’s nemen! 🙂

Daarna nog wat attracties.

Nog eens gaan kijken naar The Enchanted Fairytale Ceremony.

Nog wat attracties.

En dan eindelijk de langverwachte Fantillusion-parade!
Geef toe, als je het zo leest zou je bijna gaan denken dan Disneyland saai is 😉

Daarmee zit dag 2 er ook al weer op. Snel onder de veren (geen bar deze keer, we waren echt wel doodop!) en dromen over… Tjah, waarover droom je in Disneyland? 🙂

donderdag 23 november 2006
Oef, vandaag konden we gelukkig 3 kwartier later ontbijten. Dat maakt het toch een beetje menselijker dan gisteren :-).
We vertrokken al heel vroeg richting Disneyland Park want rond 10h gaan de deuren open en dat is dan ook direct het uitgelezen moment om op de foto te gaan met alle mogelijke figuren.

Wat een geluk zeg! Zoveel figuren samen hadden we nooit verwacht, overal waar je om je heen keek zag je wel iemand! En uiteraard was er nog weinig volk in het park dus kon Sofie haar hart ophalen 🙂

En raadt eens voor wie we écht zo vroeg waren opgestaan? Juist ja :-): Winnie!
Wij? 26 gepasseerd? Echt? 😉
Ah, laat ons gewoon, we genieten er van als twee kleine kinderen! Laat de rest dus maar lachen.

Terwijl we dan toch in de sfeer zaten, liepen we door voor onze dagelijkse portie “It’s A Small World”. Het was misschien wel onze bedoeling om land per land af te lopen, beginnend in Frontierland… maar die attractie tiktokte zo luid dat je er moeilijk kon aan weerstaan.

In de terugkeer naar Frontierland kwamen we trouwens nog twee lastige klanten tegen. Ze zagen Sofie haar muts-met-flosj voor een snotdoek en eenmaal natgesnotterd trokken ze die over haar hoofd tot bijna aan haar kin, best dat ik hun ouders nergens zag! 🙂

Maar goed, uiteindelijk raakten we toch van die mannekes verlost en konden we beginnen aan een hele dag attracties en shows. Beginnend in Frontierland en van daaruit tegen de vroege namiddag proberen aan te komen in The Chaparral Theater voor zonder meer de meest betoverende show van allemaal: Mickey’s Winter Wonderland!

Big Thunder Mountain deed het trouwens niet zo schitterend als ik verwacht had. Als ik mij goed herinner zou hij nog maar pas een aantal weken gesloten geweest zijn om een volledig opknapbeurt te geven en dan merk je nu al dat de waterkanonnen het niet meer doen. Jammer want voor de rest was hij wel helemaal om van te likkebaarden.

In Adventureland hadden we wat minder geluk: Indiana Jones and the Temple of Peril lag stil. Net na het buitenrijden uit het station is er een rem en daarop stond er een wagentje geparkeerd. Waar de echte fout zat, kon je van daaruit niet zien maar de mensen die vastzaten hadden minder geluk want het was net aan het regenen :-S. Als je trouwens eens de boel wilt saboteren, zorg er dan voor dat je wat verder op het parcour terechtkomt, dan zie je tenminste nog wat van de backstage als ze je komen redden :-).

Ondertussen was het al ruim tijd om The Chaparral Theater af te zakken waar Donald ons stond op te wachten.

Als je wilt stil worden, lachen, genieten, wegdromen en je amuseren tegelijkertijd, dan moet je er voor zorgen dat je Mickey’s Winter Wonderland zeker niet mist!

“I wanna see your faces”… die hadden we nog niet gezien dit jaar :-).
We kwamen hem tegen in het wandelen naar Studios om er weer te gaan eten (en te genieten van Rock’n’Roller coaster natuurlijk). Ik denk niet dat hij ons nog herkende maar wij hem wel hoor!

Na Studios kwamen we snel terug naar Park om de Kerstparade te bekijken. Deze keer hadden we ons aan Central Plaza geinstalleerd en achteraf gezien is dit zonder enige twijfel de beste plaats om foto’s te nemen. Volgende keer probeer ik dit zeker te onthouden!
De rest van de vooravond hebben we gevuld met wat attracties, een beetje winkelen en wat parades bekijken… je kent het wel, het dagdagelijkse leventje hé 😉

En ’s avonds? Eten in Cape Cod!

Ow jah… Hurricanes zal voor een volgende keer zijn… als je echt wilt uitgaan, plan je dat best de allereerste nacht in want daarna ben je te moe om nog een stapje te zetten.

//
//

vrijdag 24 november 2006
Potverdorie zeg, de tijd ging weer veel te snel! 361 dagen verlangen en dan vliegen die 4 dagen alsof ze nog niet begonnen zijn!
Nou ja, het is misschien wel onze laatste dag, maar je kan er zeker van zijn dat we er van gaan genieten alsof het onze eerste is! Voor we er aan beginnen: eerst even een groepsfoto!

De familie is toch al enorm uitgebreid in vergelijking met de groepsfoto van de eerste dag hé? :-). Njah, ’t is niet gezond voor je geldbeugel als je met mij rondloopt in Disneyland… maar ’t ziet er ook allemaal zo leuk uit! Benieuwd wat we nog allemaal gekocht hebben? Tjah, dan moet je nog even wachten tot op het einde van dit TR :-P.

Ok, klaar voor de start! Via de “Santa Fe”-UFO vertrekken we voor de laatste keer langs het water richting Disneyland Park.

We hebben er voor gekozen om het hele Park van links naar rechts af te lopen, met de wijzers van de klok mee dus… maar voor we daaraan begonnen, was het eerst tijd om tickets te halen voor The Legend of the Lion King die we dit jaar nog niet gezien hadden. Vanuit Videopolis vertrokken we dan richting Frontierland.

Eerste halte? Phantom Manor! We hebben ons een heel jaar afgevraagd hoe die er aan de binnenkant zou uitzien en nu we hem ontdekten, zijn we er helemaal gek van!

Bij het buitenkomen uit het huis van de 999 geesten, sloeg mijn hart plots een slag over: Mark Twain vaart! Echt waar: Mark Twain vaart! Je kon er gewoon niet naastkijken: wat een mastodontisch gezicht en wat een fenomenaal geluid maakt die boot! Uiteraard hebben we dan ook geen seconde getwijfeld: voor die ene keer dat de attractie opgestart wordt, moet je dat meemaken!


Je gaat me niet horen vertellen dat Mark Twain de beste attractie van Disneyland is, maar het is wel een gezellige rondvaart en bovendien enorm mooi gethematiseerd. Als je tijd hebt en je hebt het ongelooflijke geluk dat hij vaart, doe dan zeker eens de moeite om op te stappen.

De rest van de voormiddag hebben we gevuld in Disneyland Park met alle attracties die we ook maar wilden doen.

Big Thunder Mountain


Indiana Jones and The Tempel Of Peril


Adventure Land


Le Passage Enchanté d’Alladin


La Tanière Du Dragon


Het winkeltje in het kasteel met een echte glasblazer aan het werk.


It’s A Small World
Amaai, je komt zowiezo al ogen tekort op deze attractie en als je dan nog eens foto’s wilt nemen, dan draai je helemaal als een gek in je bootje :-).


De musical The Legend Of The Lion King. Een fantastisch verhaal en een schitterende crew! Als je tijd hebt om te kijken, vergeet dan zeker niet om ’s morgens zo vroeg mogelijk je tickets af te halen bij de ingang van Videopolis in Discoveryland.

Na de vertoning ging het richting Studios voor ons middagmaal, onze dagelijkse portie Aerosmith en omdat we graag rond 15h de Cinema Parade hadden gezien… Ramp-o-ramp! Cinema Parade is om 13h30 en niet om 15h, gelukkig was Goofy net op de fotolocatie om ons te troosten.

En in STUDIO 1 waren ze net bezig met een opname.

Misschien niet helemaal zoals de Cinema Parade maar zoiets laat je je dag toch niet verpesten en trouwens: je moet altijd een reden overhouden om nog eens terug te keren ;-).

Terug naar Main Street, U.S.A. in Disneyland Park dan maar, want over een paar ogenblikken moeten we klaar staan voor onze laatste Kerstparade van het jaar.

Wanneer je in Main Street, U.S.A. rondloopt, moet je deze koffiepot eens in het oog houden… zo nu en dan komt er koffiedamp uit, echt waar!

Na de parade nog wat winkelen.

Beetje Space Mountain.

En een beetje diepzeeduiken met Kapitein Nemo in Les Mystères du Nautilus.

Wanneer je Nautilus bezoekt, zorg er dan voor dat je bij valavond buitenkomt uit de attractie. De uitgang geeft namelijk een fantastisch zicht op Space Mountain Mission 2 en als er nog net genoeg natuurlijk licht is, dan kan je zelfs met een goedkoop fototoestel schitterende resultaten behalen!

4 fantastische foto’s om in schoonheid mee te eindigen. Deze keer zijn we iets langer gebleven (tot na The Enchanted Fairytale Ceremony om precies te zijn) en het was genieten, tot de laatste seconde!

Ik had van zoveel mensen de waarschuwing gekregen dat het waarschijnlijk niet zo leuk zou zijn als de eerste keer… Wel, deze mensen kan ik maar één hint geven: ga zelf eens naar Disneyland want zelfs de tweede keer is het MAGISCH! Ik zou zelfs durven beweren dat ik er deze keer meer van genoten heb, terwijl ik vorige keer mee overdonderd was. Het blijft dus een aanradertje!

Ow ja, ik had jullie nog foto’s beloofd van wat we allemaal gekocht hadden zeker? Allé, hou je vast, want ’t is een hele hoop!
een ring:

een pennenset:

een sleutelhanger:

twee tassen:

een slaapkleed:

een t-shirt:

een GSM-zakje:

een grote Stitch in kerstoutfit:

een Pooh met winterkleertjes op dezelfde foto:

een paraplu:

een hemd:

een kleine Stitch:

en een pyama:

Heeft er iemand nog wat geld over voor een arme Didier? 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s