[23/11/2005 > 26/11/2005] Disneyland Resort Parijs (15MB)

Er was eens…

Disneyland… at last!
Jarenlang zit ik al te zeggen dat ik er eens naar toe zou gaan, maar er zat altijd wel iets in de weg 😦

Tot Sofie en ikzelf op 2 november plots ontdekken dat ik nog wat verlof moet opnemen en dat zij drie weken later een paar dagen thuis is… twee minuten later hadden we beslist en een kwartier later stonden we in het reisbureau. Folderkes mee naar huis en diezelfde avond nog beslist waar naartoe en voor hoelang. Nog geen 24h later hadden we geboekt: 4 dagen en 3 nachten in Newport Bay Club voor exact 3 weken na de beslissing — Disneyland, here we come!!

En wat een reis… manmanman, ik had mijn eisen hoog gelegd en ik vreesde dan ook dat ik van een kale reis ging thuiskomen… niets was minder waar. Ben je er al geweest? Geniet dan nog even met me mee! Ben je er nog niet geweest? Dan wordt dat toch wel hoog tijd hoor!

23 november 2005

’s Morgens vroeg (nou ja… 8h) vertrokken vanuit Ieper (waar Sofie woont) direction Marne La Vallée. Tweemaal gestopt langs de weg, de eerste keer omdat ik nogal een kleine blaas heb en de tweede keer omdat we graag wilden eten vooraleer we in DLRP aankwamen.

We vonden het trouwens niet erg om wat later toe te komen, we konden zowiezo maar om 14h in de kamers, het leek ons dus niet zinvol om verder dan de wijde omgeving van het hotel te verkennen.

Iets na 12h zijn we dan vertrokken vanuit het laatste wegrestaurant… bleken we nog geen 10 minuten rijden van het Resort te zijn!
En daar begon de magie al… dat laatste stukje autosnelweg alleen al, het ziet er direct helemaal anders uit: frisser, levendiger… dat belooft!
Al snel zien we boven de bomen een stukje wit gebouw en zwarte daken uitsteken. We vragen ons allebei af wat dat wel zou kunnen zijn. Misschien één of ander luxe-hotel waar we niet van op de hoogte zijn? Het ziet er alleszinds iets te verzorgd uit om een werkmens-hotel te kunnen zijn. Viel onze mond open van verbazing toen bleek dat we moesten oprijden op de oprit van dat gebouw!

We hadden veel verwacht maar dat overtrof toch al direct heel wat verwachtingen… dan nog te zeggen dat we eigenlijk NIETS gezien hadden, gewoon de voorzijde van ons hotel!

De parkingcontrole was uitermate vriendelijk, die sloegen direct een kort babbeltje over hoe moeilijk het is om met handschoenen aan een boeking te controleren :-). Beretof begin: die mannen amuseren zich blijkbaar goed in hun werk zeg! We volgen de uitleg van het handschoenenmanneke en rijden richting parking. Van daaruit vertrekken we te voet naar de immense inkom. De bagage laten we nog even in de auto, we hadden immers totaal geen zin om de weg te zoeken en tegelijkertijd te sleuren met onze koffers, die halen we dan straks wel op!
Net voordat we de trap op willen lopen richting deur, worden we door een genre butler vriendelijk gevraagd onze naam te geven. No problemo, alleen vreemd dat hij op een lijstje met nog geen 20 namen onze naam terugvind terwijl wij hem er totaal niet zien opstaan :-D. Ah, lach me maar uit, maar ik geniet er toch maar van om ondergedompeld te worden in een andere wereld :).

Bon, richting check-in dan maar. Ook hier weer dat opvallende plezier waarmee die mensen werken. Je zou bijna gaan geloven dat ze blij zijn dat jij er bent! Maar dat zal waarschijnlijk wel nét iets teveel van het goeie zijn zeker? We worden alvast enorm goed geholpen: een perfecte uitleg over het reilen en zeilen, de werking van de inkomkaarten en de fastpasstickets en hoe we kunnen reserveren voor het ontbijt en de avondmaaltijd. Dikke duim, wie hier nog verloren loopt, tjah, die houdt het volgens mij dan toch beter bij de speeltuin om de hoek hoor!

We hadden trouwens geluk: we konden zonder problemen direct naar onze kamer! Schitterend, dat geeft ons een uur extra om naar de Parken te gaan! Lees trouwens tip 1 onderaan dit verslag eens, die is 1000 keer handiger dan ons eerste idee om eerst de omgeving te verkennen, dan uit te laden en dan pas naar de Parken te gaan. De kamers zelf zijn in orde. Er is geen zicht op zee, geen bubbelbad of privé-indoorzwembad, maar dat was ook niet echt de reden om richting Disneyland te rijden, toch?

De twee tweepersoonsbedden. Eentje lijkt me wel genoeg, maar goed ja, je weet nooit dat ik in ruzie kom met Sofie hé?

Aan de overzijde van de kamer heb je een tafel en twee stoelen. Ideaal om wat briefjes of kaartjes te schrijven. Je krijgt trouwens briefpapier en een envelop gratis, met de nodige logo’s er op natuurlijk.

Naast de tafel heb je een kast met onder andere de TV/radio (weet iemand of die radio eigenlijk wel werkt?) en de gang naar de buitendeur.

Nog een zicht vanuit het bed bij het raam. Zoals je ziet: alles in het teken van New England, uiterst geslaagd als je het mij vraagt!

Toegegeven, we hebben ons niet al te veel geinstalleerd: gewoon alles afsmijten, eens rondkijken in de lades en de kasten, wat verfrissen, warme kledij aangetrokken en we waren vertrokken! Direction Disney Village cette fois.

Aan de overzijde van de ingang van Newport Bay Club heb je de uitgang richting Magie. Geloof me vrij als ik zeg dat je hotel een echte sluisdeur is: eenmaal aan deze kant van NPBC merk je direct dat je in een heel andere wereld terecht bent gekomen. Het uitzicht is adembenemend mooi: Lake Disney, de vuurtoren en in de verte een reuzegrote ballon.

We kiezen er voor om de rechterkant van het meer te nemen, daar zien we immers nog wat andere hotels staan terwijl er aan de overkant niet zo heel veel te zien is. Achteraf bleek dat we hierdoor eigenlijk een omweg liepen, maar who cares: we zijn toch op vakantie!
En zo komen we uiteindelijk aan de overkant van Lake Disney. Eventjes achterom kijken en je krijgt een fenomenaal uitzicht op Newport Bay Club.

Net naast de vijver vind je de luchtballon waarover ik daarstraks sprak… groooooooot! Zijn die mannen niet tevreden met een panoramische toren of zo?? Ik herinner me nog hoe fier Meli Park was met hun toren en hier zetten ze een luchtballon ergens in een verloren hoekje van de vijver :-S

Toch is het zowat zonde om achterom te kijken want recht voor je is het tijd om voor de rest van de dag met je bakkes open te lopen van verbazing! We staan immers aan de ingang van Disney Village! Terwijl ik op verschillende fora las over hoe lelijk en slecht dat gedeelte wel was, liepen we allebei stomverbaasd om ons heen te kijken. We zaten te genieten als twee kleine kindjes terwijl we nog niet eens een park waren binnengestapt!


Erg lang zijn we niet gebleven in Disney Village. We weten dat we er toch dagelijks minstens een tweetal keer zullen moeten doorlopen, dus genoten we en passant en liepen we verder naar Disneyland Park.

Vanaf hier liepen we gewoon verloren in pure magie. Wie niet op slag verliefd wordt op alles wat je hier ziet, is volgens mij zijn kinderlijke blijheid kwijtgespeeld! Klinkt het zwaar? Njah, kan best zijn, maar mijn pretparkhart ging hier als een stroboscoop tekeer. Er is geen twijfel meer mogelijk: deze vier dagen worden de beste in jaren!

Bovenstaande foto’s zijn van de ingang aan de buitenzijde getrokken. Het lijkt een ingang als een ander maar in het echt is het duizend maal indrukwekkender! In de originele resolutie vallen de foto’s nog een beetje mee maar zelfs dan moet je bij elke foto hetzelfde zeggen: je moet er geweest zijn om te snappen waar hierin de magie zit!

Aan de andere kant van de ingang kom je op Town Square, de start van Main Street USA.

Zoals je direct op de foto ziet: naar aantal volk valt het beregoed mee, alhoewel we de eerste dag totaal niet met onze gedachten bij attracties zaten, er viel gewoon veel te veel te zien en veel te veel te genieten!

//
//

Op Town Square kijk je achter je (met je rug naar Main Street USA dus) en je kijkt naar het treinstation. Schitterend uitgewerkt trouwens, maar die doen we later wel eens, eenmaal we het Park wat beter kennen.

Een paar stappen verder zien we voor de eerste keer Main Street en in de verte het kasteel… geloof me vrij: we werden er stil van…
Op het andere uiteinde van Main Street, net voor het kasteel: de rotonde met in het midden Once Uppon A Time waar ’s avonds de lichtjes worden aangestoken (maar dat wisten we op dat ogenblik nog niet).

En een prachtig zicht over de kerstboom en het kasteel. Ben je er nog nooit geweest? Kijk dan eens aan de rechterkant van de ingangspoort, je ziet er heel klein een lantaarnpaal staan, zo heb je direct een idee over de grootte van dit gebouw.

Bemerk trouwens ook de hemelsblauwe lucht. Het was er bijtend koud (ja sorry, we zijn alletwee zomermensen :-)) maar er zat zeker geen regen in de lucht.
Een paar foto’s van de binnenkant van het kasteel, prachtige brandramen en elk detail is gewoon uitgewerkt. Bekijk maar eens de steunpilaren en het plafond. We waren amper binnen in het park en we hadden dan al ogen tekort!


Aan de achterzijde van het kasteel kan je buiten en de volgende foto is het uitzicht van daaruit. Als ik me niet vergis zie je linksonder Sneeuwwitje… de enige attractie die we niet gedaan hebben… glad vergeten gewoon :bloos:

Vervolgens liepen we gewoon verder, vraag ons dus niet welke weg we volgden, we gingen er gewoon van uit dat we ooit wel eens weer bij de ingang zouden terechtkomen 🙂

We waren ondertussen wel al een paar attracties gepasseerd totdat ik mijn vriendin bijna een gat in de lucht zag springen toen ze in de verte “It’s a smaaaaaall world after allllll” door de luidsprekers hoorde. Blijkbaar heeft ze goeie jeugdherinneringen aan dat liedje dus zijn we op het ritme van de tik-tok er naartoe gegaan en hadden we zowaar onze eerste attractie gevonden 🙂

Het viel ons al direct op dat de wachtrijen reuzegoed meevielen: in het ergste geval bedroegen die 5 minuutjes. Ook hier moesten we gewoon binnenlopen en misschien één bootje voorlaten, geen stress dus, waarna we beslisten om toch maar vandaag al te beginnen met attracties te bezoeken in plaats van enkel maar eens rond te lopen om de sfeer te proeven.
Maar goed, terug naar die kleine wereld. Tjah, wat moet ik er van zeggen: we waren allebei direct verkocht! Je blééf ogen tekort komen, overal waar je keek zag je wel iets en als je achter je keek bemerkte je dan nog zaken dat je gemist had… fantastisch! En zeggen dat ik als kind al zo genoot van Apirama (Meli Park), dit was gewoon duizend keer genieten! De afwerking, het onderhoud, de muziek, de sfeer, zaaaalig (ik vrees dat ik dat woord nog wel zal gebruiken in mijn tekst).

Bon, terug buiten, terug aan het wandelen. We hadden nog steeds geen idee waar we begot ergens zaten, maar dat we goed zaten, dat waren we wel zeker. Achteraf gezien, bleken we ondertussen in Belle’s Kerstdorpje te zijn aangekomen (maar dat wisten we uiteraard toen nog niet).

Plots kruisten we een aantal sjieke dames en heren, helemaal in kostuum en een paar centimeter dik gepoederd. Leuk leuk, tof tof,… en nu weer verder wandelen zeker? Nou ja, een paar stappen dan toch want toen weerklonk er muziek achter ons en merkten we dat er plots wel héél veel volk rond dat pleintje stond… tjee, van waar kwamen die allemaal zo snel???
Een nieuwe verrassing, bleken we het dus net te passen dat Belle’s Musical ging starten, rechtsomkeer dus maar en genieten!

Daarna terug op weg, langs het doolhof van Alice in Wonderland (gesloten, jammer).

En verder op weg, vraag ons al helemaal niet hoe we aan de ingang moesten komen, daar hadden we op dat ogenblik geen flauw idee meer van 😀

En opnieuw op een attractie, raad eens welke? 🙂

Hebben wij ons zitten vergapen op die thematisering van de wachtrij! Amaai nie! Ook hier was er een wachtrij van hooguit één wagentje, maar toch hebben we de wachtrij bekeken met onze mond open. Niet alleen de lengte maar ook de omkadering waren fenomenaal! Een paar weken voor DLRP waren we nog naar Halloween in Bellewaerde geweest maar wat een wereld van verschil!
We hebben ons trouwens goed laten vangen door deze attractie: nergens zagen we een looping tot we er halverwege inzaten! Scary!!

Ondertussen begon de avond al wat te vallen en besloten we om het meer donkere gedeelte van het park wat te vermijden want het zou er om doen dat we de weg kwijtraakten net voor Fantillusion, dat mocht dus niet gebeuren! Nee, we hebben de Kerstparade niet bekeken die eerste dag… we dachten immers dat Fantillusion de Kerstparade was… Hey, ik hoor jullie niet lachen hoop ik? ’t Was wel onze eerste keer en de eerste keer doet altijd een beetje pijn hé 😉
Bon, welke richting uit? We willen dichtbij Main Street blijven en toch nog het één en ander beleven… Richting Space Mountain dan maar? We hadden er al zoveel over gehoord en omdat er toch geen wachtrijen zijn, leek het ons wel leuk om kennis te maken.

In het passeren zagen we nog een gesloten attractie… jammer, er was toch meer gesloten dan verwacht alhoewel dat natuurlijk begrijpelijk is gezien de rustige periode van het jaar.

Space Mountain was BERE! Schitterende uitwerking, mega geamuseerd tijdens de wachtrij alhoewel we er zelf voor kozen om traag te wandelen want feitelijk was er ook hier maar één lancering wachttijd. De rit was bere! Schitterend uitgewerkt! Wel vreemd dat er geen muziek in de wagentjes was… ik herinnerde me nochtans een documentaire over Space Mountain Mission 1 waarbij men muziek synchroniseerde met de ride… njah, ik zal wel fout geweest zijn zeker? (lees verder voor het antwoord ;-))

Na de Space Mountain besloten we om Main Street USA eens te gaan bezoeken, het was al lekker donker (zo rond 18h moet dat geweest zijn), dus dat leek ons wel gezellig. Keken wij nogal vreemd op dat er zoveel volk op het plein van Once Uppon Time stond… viel er iets te zien misschien? Opnieuw een reuzeverrassing voor ons! (lang leve het niet lezen van de foldertjes :-D): Tinkerbel komt blijkbaar eigenhandig de lichtjes aansteken?? Reuze!!!



Kippevel en een hart dat 10 keer sneller slaat dan normaal… ik was verkocht en het stond nu wel vast: dit worden de mooiste vier dagen ooit!

’s Avonds was het eten in het buffetrestaurant van Newport Bay Club. Wat een service! Ik zag daar een kleine jongen zijn papieren doekje vallen en nog voordat zijn pa dat kon oprapen, lag er al een verse op tafel! Nou, voor 25EUR/man is het dus zeker wel de moeite om hier te komen eten. We rolden zowat naar buiten 😀

En voor het geval het overdag niet genoeg zou geweest zijn, dan heb je nog altijd dat briefje “verboden te storen” hé 😉

24 november 2005
Goeiemorgen!
Klaar voor onze tweede dag! Wanneer we buiten keken, zag het al een heel stuk grijzer uit… jammer, gisteren was het nochtans het ideale weer! Nu goed ja, het regent nog niet, dus kunnen we er wel tegen.
Gestart met een mega-ontbijt in ons hotel… ook hier weer in buffetvorm en meer dan de moeite waard om te doen. Wel opvallend dat het personeel heel andere pakjes aanheeft ’s morgens ten opzichte van ’s avonds. BTW: kan mij iemand uitleggen waarom die vogels binnen geduld worden? Dat vond ik wel wat vreemd, niet dat het me stoorde hoor.

Terwijl we dag 1 totaal niet hadden voorbereid (Go with the flow en geniet van de magie! We hebben daarna nog 3 dagen om te zorgen dat we alles zien.), hebben we dag 2 volledig in het teken van Disney Studios en de verschillende parades in Disney Park gezet. Eén parade zouden we gewoon overslaan: de Kerstparade (die hadden we ondertussen in de brochure ontdekt) omdat we anders wat te weinig tijd zouden hebben voor de Studios.
Vandaag namen we de linkerkant van het meer, ’t moet niet altijd rechts zijn, toch? Wel, dat bleek alvast een heel stuk korter maar net iets minder leuk wandelen.

De Studios waren overweldigend! Studio 1 alleen al… fenomenaal! Vanaf deze middag zijn we elke dag ons buikje komen vullen in het Self Service hier.

Beetje sfeerfoto’s, valt niet zoveel over te vertellen vermoed ik? We hebben alles kunnen doen, we hebben totaal niets moeten missen en op de parade was er net volk genoeg om een leuke sfeer te hebben en toch alles te kunnen zien… gewoonweg ideaal dus! Voor dit park moet je zeker een dag uitrekken, het is meer dan de moeite waard en in één dag heb je echt alles gedaan.

Drie zaken vielen me trouwens enorm op tijdens deze parade:
1) Mary Poppins leeft nog steeds hier!
2) Sofie kent Mary Poppins niet, dus heb ik die DVD dan maar gekocht vanaf dat ik thuiskwam.
3) Naast ons stond een kleine knaap die blijkbaar verjaarde want op zijn jas zat een reuzespeld en elke CM die dat opmerkte kwam uit parade om die jongen proficiat te wensen… lang geleden dat ik een kind zo zag gloeien van plezier 🙂

Ondertussen waren we aanbeland aan Aerosmith en omdat we wel zin hadden in een rollercoaster, hebben we er niet lang moeten over nadenken! Wowowowowow, was me dat genieten! Voor mij persoonlijk de mooiste wachtrij en vooral de mooiste instapplaats van alle attracties. Ik run een webshop van klank en licht dus je kunt je wel gaan inbeelden dat ik me even heb moeten gaan neerzetten… lekkeuh… ég lekkeuh!
Voor de rest: een BERE-attractie, waanzinnig! Twee maal na elkaar er op gezeten (zonder wachtrij) en met barstende hoofdpijn er af gestapt… de tweede keer was ik half dronken als ik er af kroop… misschien toch maar mijn hoofd niet meer tegen de leuning drukken volgende keer, dat is niet zo’n goed idee!

Trouwens… een bus gebruiken om een leeg gat in je park op te vullen: geef toe, ze smijten hier toch met geld?

Terug naar de sfeerfoto’s dan maar?





En nog wat foto’s van de spetterende Moteur! Action! Stunt Show Spectacular.





Grrrrrooooooootttttssssss! Amaai, je zou er gewoon stil van worden!

Nog een laatste Herbie in de winkel in Studio 1:

En dan terug naar Disney Park, we hebben alles gezien in de Studios, we hebben Aerosmith een paar keer gedaan, tijd om weer te gaan genieten van het echte Kerstgevoel dus 🙂

En we waren NET op tijd voor de start van Tinkerbel haar magische show! De tweede keer ondertussen, maar zeker niet minder genieten! We hebben elkaar eens goed vastgepakt en geloof me: we hebben er mega van genoten!





Meer foto’s heb ik er niet van, want toen begon het echte spectakel en kwas zo aan het genieten dat ik vergat dat ik een fototoestel vasthad, sorry!! 😳

Tussen de Betoverende Kerstceremonie en Fantillusion begon het jammergenoeg te regenen 😦
We zijn dapper blijven staan maar zo’n vijf minuutjes voor tijd werd het ons toch wat teveel, alleen al het idee dat er nog een half uur parade moest passeren… trouwens, we hebben nog 2 avonden te gaan, kansen genoeg dus! Wat me wel opviel is dat de stewards zich ondanks de regen bleven amuseren: en maar lachen en dansen… zalig: DAT is pretparkmentaliteit zie, DAT is waar ik zo van hou!

In de terugkeer hebben we de rechterindoor van Main Street eens gebruikt (de linkerzijde hebben we maar de allerlaatste dag ontdekt :-D). Schitterend! Prachtig afgewerkt en wat een sfeer!!




Let bij die laatste foto trouwens eens op mijn Disney-muts en bijhorende sjaal … “I wanna see your faces“, zei Santa Claus terwijl hij onze muts omhoog schoof, toffe pee! 8)

Dat was niet alles wat we gekocht hadden die dag, mijn vriendin gaf mij een Donald Duck (mijn all-time favoriete Disney-figuur) en kreeg zij van mij een Winnie-kussen (haar all-time-favorite!).


Aaaaah, lachen jullie maar ons uit voor kleine kinderen, wij hebben er toch van genoten 😛

BTW: vandaag was er wél muziek in de wagentjes van Space Mountain… technisch probleempje misschien?

Voila, einde van dag 2, terug op weg naar het hotel, beetje verfrissen, verse kleren en aanschuiven aan het buffet! Buikje voleten (believe me, ik durfde me niet wegen toen ik thuiskwam) en vervolgens … “Niet storen!” 😉 😀

25 november 2005
Dag 3, dit wordt de dag waarop we alles gezien moeten hebben! Die dag was het immers vrijdag en op zaterdag verwachtten wij toch heel wat meer volk. Bovendien willen we op onze laatste dag na de Kerstparade langzaamaan naar huis terugkeren, kwestie van geen risico’s te nemen in het verkeer. Maar geen paniek: het is ons gelukt, we hebben alles kunnen doen vandaag en alles wat we meerdere keren wilden doen, is ook gelukt! Behalve Sneeuwwitje, die hebben we uit het oog verloren :cry:.

Dusssss, klaar voor de start? 😉
Dag 3: Disney Park!

Vandaag kozen we er voor om opnieuw de rechterzijde van Lake Disney te nemen, kwestie van het wat gezellig te houden en het Park was toch nog niet open, dus konden we er van profiteren om nog wat foto’s te trekken van de hotels en Disney Village. Bekijk overigens het weer… zou een mens geloven dat het gisteravond regende? Magisch toch? 🙂













Voila, ondertussen zijn de deuren van het Park open en stormden we rechtstreeks door naar Winnie! DE reden om vroeg op te staan deze morgen 🙂

En opnieuw wat sfeerbeelden. BTW: die verkleumde Didier vlak voor die grot: toen vielen de eerste sneeuwvlokjes uit de lucht: megaklein maar ze waren er toch hé! Eerst nog eens goed rond ons gekeken of er nergens zo’n sneeuwmachine stond (met DLRP weet je maar nooit) maar neen hoor: ’t was ECHTE s-s-s-s-s-sneeuw (brrr, wel fris zu mannekes!).





Het spookhuis was gesloten, megajammer, die hadden we echt graag gedaan!








Euhm… we vallen in herhaling met die laatste twee foto’s zeker? Nu ja, kijk anders gewoon naar de sneeuwwolken, die stonden er de eerste dag niet op 😀

En terug naar de Disneyfiguren!

Jawel, toch nog!! Terwijl we terugkeerden naar de Studios om ons wat te warmen, een hapje te eten en nog eens naar “going daaaaawn” te luisteren op de rollercoaster, kwamen we EINDELIJK Donald tegen! Eén van de weinige keren dat je me ziet poseren, maar voor Donald doe ik wel eens zotte dingen :-).
Mijn maaltijd in Studio 1 smaakte dubbel zo goed die dag:

En dan snel terug naar Disney Park, want een half uurtje later startte de Kerstparade. Ooooh, wat hebben wij het ons beklaagd dat we deze parade niet vroeger zijn gaan bekijken!! Dit is zowat het tweede beste stukje magie uit het hele park (na de Betoverende Kerstceremonie uiteraard). Bekijk trouwens eens de bovenkant van de gebouwen van Main Street, je ziet er belichting staan. Logisch natuurlijk, maar het fascinerende eraan is dat het simpelweg verdwijnt wanneer de parade gedaan is. Op die manier verstoren ze het totaalbeeld niet… ingenieus!





























De tinnen soldaatjes zijn zonder twijfel de favoriet van ons alletwee… vooral dan die ene verstrooiden die zich de hele tijd bezighoudt met de mensen aan de zijkant en dan moet lopen om weer mee te kunnen marcheren! We blijven kindjes hé? 😉
Daarna voor de zoveelste keer opnieuw nog maar een keer en alweer onze hartsvriendin Tinkerbel en haar lichtshow gaan bekijken. En daarna nog wat rondgecrost in het park.
Nog snel even een winkeltje binnengestapt om de tijd wat te vullen…

… en dan op weg naar Mickey’s Winter Wonderland!
Terwijl we in de tribune zaten te wachten, had ik nog net gezegd tegen mijn vriendin dat ik vond dat ze Donald Duck nogal verwaarloosden in de shows… maar dan had ik deze show nog niet gezien blijkbaar! 🙂













Na Mickey’s Winter Wonderland in razendsnel tempo naar Main Street USA voor onze allerlaatste (snik, ween) Fantillusion, dicht bij elkaar en genieten gelijk twee kleine kinderen! Het viel ons trouwens op dat vandaag de parade meer verhaal bevatte dan de voorgaande dagen. Zo werd er nu gebruik gemaakt van verrijdbare blacklights en witte verlichting op de wagens… misschien omdat het weekend was?
































Daarna nog een laatste keer goed gewinkeld in Disney Village en dan richting hotel!








De douche was trouwens het minste van de kamer: er zat echt wel weinig druk op 😦
Maar voor de rest zeker geen enkel slecht woord!

Ow, voor de mensen die er nog aan twijfelen of we echt goed gek zijn: TEKENFILMS!!!!!!

//
//

26 november 2005
De laatste dag 😦
Wat zie ik er toch tegenop om terug te keren naar de koude, harde werkelijkheid… Voor het eerst in 4 jaar voelde ik mijn pretparkbloed weer opborrelen binnen in mijn lijf terwijl mijn torenhoge verwachtingen plots molshoopjes lijken bij wat ik gekregen heb… dit zou voor eeuwig moeten blijven duren!

Donald is alvast helemaal klaar voor vertrek!



Snel alles ingeladen, de check-out geregeld. Prima service, tot op de allerlaatste minuut! Schitterend hoor! Een enorm dikke duim voor de hele “Newport Bay Club”-crew. If we come back… euhm… When we come back… 😉
En dan op weg naar het Park dat ondertussen langzaamaan ondergesneeuwd geraakt!

Tijd dus voor een ritje met de Disney Express, we kennen het Park nu al zo’n beetje, we zouden dus heel wat zaken moeten gaan herkennen, niet?

Zie dit plaatje toch, beeeeeldig!

In de verte zie je molen van Belle’s Kerstdorpje, daar waar we de eerste dag voor het eerst helemaal ondergedompeld werden in de magie dankzij Belle’s Musical.
Een ander moment uit de treinrit die me zeker zal bijblijven? Pirats of de Caraiben, tussen de rotsstenen door kon je zomaar binnenkijken in deze attractie! En dat hadden we gewoon nooit gezien toen we er in zaten!!

Eenmaal afgestapt van de trein, waren de CM’s al volop bezig met dat waar ze schitterend in zijn: het park proper houden.

Mega toch? Alles is gewoon kraaknet!

Peter Pan: de allereerste Fastpass… jammergenoeg waren we nogal laat om die aan te vragen en konden we die pas gebruiken op een uur dat we eigenlijk al graag zouden gaan vertrekken. Voor het eerst in 4 dagen hebben we dus aangeschoven in de rij 😀
En omdat we niet genoeg kregen van al dat wachten, hebben we nog eens aangeschoven voor de Space Mountain ook, die lag namelijk even buiten dienst dus een fastpass leek ons ook hier niet echt zinvol. Nu ja, de wachttijden vielen zowiezo goed mee, we hadden bovendien al alles minstens één keer gedaan en de wachtrijen zijn uberhaupt een attractie op zich, toch?

Zo… de dag zit er zowat op… over de middag zijn we weer naar de Studios gaan eten en nog maar eens op Aerosmith gezeten waarna we ons als de bliksem terug moesten haasten naar Disney Park om voor de laatste keer de Kerstparade te bekijken. De allerlaatste keer voor dit jaar, geen foto’s, gewoon met een krop in onze keel genieten van het spektakel. Leuk extraatje was de sneeuw… dat maakte het nog net iets specialer.

Snel nog even de winkel binnengesprongen om de CD van “Chante C’est Noël” te kopen (en “it’s a small world” voor mijn vriendin natuurlijk).
Bij het buitengaan zei ik: Tot volgend jaar… Eventjes keek mijn vriendin me vreemd aan, maar ik hoefde haar niet te overtuigen, perfect gewoon! 🙂

Een foto van de helft van de parking van Newport Bay Club:

En een breedbeeldfoto in stukjes gekapt… zo heb je een idee van de grootte van dit gebouw:




En dan sneeuw ruimen… elk op zijn manier blijkbaar 🙂



Gordel om, de nieuwe CD’s in de CD-speler en in één trek naar huis!

Veel later…
Gekopieerd van mijn MOBlog:
Disney @ home
Mon Dec 19 2005 17:46:00

Toegegeven, kheb mijn hart verloren… niet alleen aan Tjoepie, maar ook aan mijn oude liefde: Pretparken. Na mijn studies heb ik het gevoel een paar jaar kunnen verdringen, ’t heeft dan eventjes zijn koppeke opgestoken nadat ik in 2004 voor het eerst weer een pretpark binnenstapte, dan nog wel als DJ, maar sinds het bezoek aan DLRP ben ik weer met beide voeten op de … euhm … van de grond af.

Ik verlang niet dat je begrijpt waarom ik me zo thuisvoel in de magie, de droomwereld en de alles-behalve-normale wereld van een pretpark, vooral niet als je mij kent als DJ, high-tech-freak of Brandweerman. Er valt gewoon niet veel aan te begrijpen… just accept it.

Ow jah, herinner je je Donald Duck nog die ik kreeg van Tjoepie? Die kijkt nu trouw elke avond vanop mijn buik naar de TV, lief he? 😀

Disneyland: tot volgend jaar!!!

— TIPS —
1) Zorg dat je er de eerste dag al vroeg bent, je kan gerust al je bagage in de wagen laten en de hele dag genieten van het Resort. Er is geen enkele reden om die dag te zien als een verloren verplaatsingsdag.
2) Eind november, buiten de vakanties en één dagje van het weekend erbij: de ideale combinatie om nergens te moeten wachten, alles te kunnen doen en toch heel wat sfeer te proeven! Volgend jaar opnieuw 😉
3) Trek zeker een volledige dag uit voor de Studios: het lijkt klein maar het zijn vooral voorstellingen, die duren dus iets langer dan een normale attractie. ’s Avonds kan je dan gemakkelijk terug naar Disney Park om de parades te bekijken.
4) In tegenstelling tot de instructies raad ik je NIET aan om je hoofd tegen de leuning te duwen tijdens Aerosmith en Space Mountain… tijdens het aanzetten natuurlijk wel, maar achteraf niet… ik heb van beide een gloeiende hoofdpijn overgehouden toen ik twee keer kort na elkaar er op zat… toen ik de dag er op mijn hoofd NIET tegen de leuning duwde, viel dat stukken beter mee!
5) Koop de CD met de theme van dat moment! Het lijkt mss verloren geld op het eerste zicht maar je zal het je achteraf beklagen dat je die niet hebt aangeschaft!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s